هدف پژوهش حاضر بررسی شاخص‌های روان‌سنجی مقیاس منابع اضطراب والدین در تحصیل کودکان و مقایسۀ آن در مادران و پدران کودکان عادی و کودکان دارای اختلالات خاص یادگیری بوده است. طرح پژوهش توصیفی بود. جامعۀ آماری پژوهش همۀ والدین دانش‌آموزان مقطع ابتدایی (6تا12 ساله) مدارس عادی نواحی آموزش و پرورش شهر تبریز در سال تحصیلی 1402-1401 بود. با به­‌کارگیری روش نمونه‌گیری تصادفی خوشه‌ای چند مرحله‌ای، 397 نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. برای گردآوری داده‌ها از ابزارهای منابع اضطراب والدین در تحصیل کودکان (SPACEs) (می و همکاران،2023) و پرسشنامۀ اضطراب بک (1998) استفاده شد. نتایج تحلیل عاملی تأییدی، مدل چهار عاملی مقیاس منابع اضطراب والدین در تحصیل کودکان را تأیید کرد. روایی همگرای این مقیاس با مقیاس اضطراب بک (1998) تأیید شد (0/78=R). پایایی کل مقیاس با روش آلفای کرونباخ (0/72) و روش بازآزمایی (0/80= R) محاسبه شد. همبستگی درونی هر گویه با خرده­‌مقیاس و کل مقیاس در سطح (0/01>P) معنا‌دار بود. اختلاف معنا‌داری در مقیاس منابع اضطراب والدین در تحصیل کودکان در والدین دارای کودکان با اختلال خاص یادگیری و کودکان عادی وجود داشت (0/01>P). براساس نتایج، نسخۀ فارسی مقیاس منابع اضطراب والدین در تحصیل کودکان، ابزاری قابل اعتماد و معتبر است. بر اساس منابع چهارگانه اضطراب، والدین دارای کودکان اختلال خاص یادگیری و همچنین مادران کودکان عادی در مقایسه با پدران آنها دارای اضطراب بیشتر در تحصیل کودکان هستند.