پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی آموزش شفقت به خود هشیارانه بر تنیدگی فرزندپروری، احساس تنهایی و فرسودگی والدینی در مادران دارای کودکان خودمانده انجام شده است. روش پژوهش شبهتجربی با طرح پیشآزمون-پسآزمون با گروه گواه بود. جامعۀ آماری پژوهش شامل تمامی مادران دارای کودکان خودماندۀ مراجعهکننده به کلینیک اتاق آبی شهر یزد بود که از این میان30 نفر به عنوان نمونۀ پژوهش با بهکارگیری نمونهگیری در دسترس بر اساس معیارهای ورود و خروج انتخاب شدند و به شکل تصادفی در دو گروه آزمایش (15نفر) و گواه (15نفر) جایدهی شدند. گروه آزمایش به مدت 8 جلسه هفتگی (هر جلسه 90 دقیقه) در دورۀ آموزشی شفقت به خود هشیارانه به صورت گروهی شرکت کردند، در حالیکه گروه گواه آموزشی در این زمینه دریافت نکرد. برای گردآوری اطلاعات مورد نیاز از پرسشنامههای تنیدگی فرزندپروری آبیدین (1983)، احساس تنهایی راسل و همکاران (1980) و فرسودگی والدینی روسکام و همکاران (2018) استفاده شد. دادهها با روش تحلیل کوواریانس چندمتغیره و نرمافزار SPSS نسخۀ 24 تحلیل شد. نتایج حاصل از تجزیهوتحلیل دادهها نشان داد که آموزش شفقت به خود هشیارانه، بهطور معناداری بر کاهش تنیدگی فرزندپروری، احساس تنهایی و فرسودگی والدینی مؤثر بوده و این تأثیر نیز از نظر آماری معنادار است (0/05 > P). در نتیجه، از آموزش شفقت به خود هشیارانه میتوان در حوزههای کاهش تنیدگی فرزندپروری، احساس تنهایی و فرسودگی والدینی بهره برد.
Mojaver S, Hosseinkhanzadeh A A, Mohammadi Feizabadi A, Mounesi Taniyani F. The Effectiveness of Mindful Self-Compassion Training on Parenting Stress, Loneliness, and Parental Burnout in Mothers of Children with Autism Spectrum Disorder. QJFR 2026; 23 (1) :59-78 URL: http://qjfr.ir/article-1-2559-fa.html
مجاور شیرین، حسینخانزاده عباسعلی، محمدی فیض آبادی عاطفه، شمع ریزی زینب السادات، مونسی تنیانی فاطمه. اثربخشی آموزش شفقت به خود هشیارانه بر تنیدگی فرزندپروری، احساس تنهایی و فرسودگی والدینی در مادران دارای کودکان خودمانده. فصلنامه علمی- پژوهشی خانواده و پژوهش. 1405; 23 (1) :59-78
