هدف پژوهش حاضر بررسی عوامل مؤثر بر توانمندسازی زنان و ساخت مدل مناسب بر اساس تکنیک مدلسازی ساختاری-تفسیری است. پژوهش حاضر با بهکارگیری روش کیفی و کمی به گردآوری اطلاعات از پژوهشهای متعدد پرداخته و به عوامل تأثیرگذار بر توانمندی زنان مانند فرهنگ جنسیتی، پایگاه اجتماعی- اقتصادی، آگاهی اجتماعی، مشارکت اجتماعی، سرمایه فرهنگی، سرمایه اجتماعی، رسانه، ساختار خانواده، مذهب و ویژگیهای شخصیتی دست یافته است. این عوامل به شکل پرسشنامهای خودتعاملی تنظیم شده و در اختیار 15 متخصص حوزه جامعهشناسی قرار گرفته است. بر اساس نتایج بهدست آمده، فرهنگ جنسیتی و پایگاه اجتماعی- اقتصادی در رأس نمودار عوامل تأثیرگذار بر توانمندسازی زنان جای گرفتهاست. فرهنگ جنسیتی، مشارکت اجتماعی، آگاهی اجتماعی و رسانه به منزلۀ متغیرهای کلیدی و مهم بر توانمندسازی زنان و ساختار خانواده، سرمایه فرهنگی و پایگاه اجتماعی-اقتصادی با کمی شدت و ضعف در بخش پیونددهنده قرارگرفتهاند. نتایج نشان میدهد با توجه به اینکه دو عامل فرهنگ جنسیتی و پایگاه اجتماعی- اقتصادی در رأس متغیرهای مؤثر بر توانمندسازی زنان قرار گرفتهاند، در سطح فردی و اجتماعی بهویژه نهادهای مرتبط باید در جهت افزایش توانایی یادگیری الگوهای جدید در تعاملات فرهنگی برای ارائه پاسخهای رفتاری صحیح و همچنین افزایش و تقویت پایگاه افراد راه مناسب را اتخاذ کنند.
Rezvani Z, Niazi M, Hosseinbor M O. Providing a Model for Women's Empowerment Using Interpretive Structural Modeling (ISM). QJFR 2026; 22 (4) :73-94 URL: http://qjfr.ir/article-1-2503-fa.html
رضوانی زهره، نیازی محسن، حسینبر محمدعثمان. ارائه الگوی توانمندسازی زنان با استفاده از مدل سازی ساختاری- تفسیری. فصلنامه علمی- پژوهشی خانواده و پژوهش. 1405; 22 (4) :73-94