هدف پژوهش حاضر بررسی مدل علّی سرزندگی تحصیلی بر اساس جو عاطفی خانواده با نقش میانجی خودکارآمدی تحصیلی در دانش‌آموزان تیزهوش مدارس استعدادهای درخشان بود. روش پژوهش توصیفی-همبستگی بود. جامعه آمـاری پژوهش شامل همۀ دانش‌‌آموزان تیزهوش دوره متوسطه اول (پایه‌های هفتم و هشتم) مشغول به تحصیل در مدارس استعدادهای درخشان شهر اصفهان در نیمه دوم سال تحصیلی ۱۴۰۲- ۱۴۰۱ بـودند. برای نمونه، تعداد ۳۴۰ نفر بـه روش نمونه‌‌گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه سرزندگی تحصیلی دهقانی‌­زاده و حسین چاری(۱۳۹۱)، پرسشنامه جو عاطفی خانواده هیل­برن (۱۹۶۴)، و پرسشنامه خودکارآمدی تحصیلی مورگان و جینکز (۱۹۹۹) بود. داده‌‌ها با روش مدل­یابی معادلات ساختاری در نرم‌افزار Amos23 تحلیل شدند. نتایج بیانگر برازش مطلوب مدل پژوهش بود. نتایج نشان داد که جو عاطفی خانواده هم به‌صورت مستقیم با سرزندگی تحصیلی رابطه مثبت و معناداری دارد (0/05>P) و هم به‌صورت غیرمستقیم از طریق میانجی­گری خودکارآمدی تحصیلی بر سرزندگی تحصیلی اثرگذار است (0/05>P). این نتایج نشان می­دهد که جو عاطفی خانواده چه به‌صورت مستقیم و چه به‌صورت غیرمستقیم با میانجی‌گری خودکارآمدی می‌تواند تبیین­‌کننده سرزندگی تحصیلی در دانش‌آموزان تیزهوش باشد. از این رو پیشنهاد می‌‌شود که به‌منظور افزایش سرزندگی تحصیلی در دانش‌آموزان تیزهوش ضمن توجه به راهکارهایی در راستای ایجاد جو عاطفی مثبت در خانواده بر افزایش خودکارآمدی تحصیلی نیز در این گروه تمرکز شود. در این زمینه توانمندسازی خانواده و دانش‌‌آموزان و همچنین برگزاری جلسه‌­های آموزشی فوق‌برنامه با تمرکز بر متغیرهای فوق‌الذکر اهمیت دارد.