هدف پژوهش حاضر مقایسه اثربخشی آموزش هشیاری در لحظه‌های مبتنی بر کاهش تنیدگی روانی‌عضلانی و مهارت مدیریت زمان بر اشتیاق تحصیلی بود. روش پژوهش نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون با پیگیری یک ماهه بود. جامعه آماری را همه دانش‌آموزان دختر دوره اول متوسطه شهرستان ری تشکیل‌می‌دادند که ازطریق غربالگری از نتایج پیش‌آزمون تعداد 45 دانش‌آموز انتخاب و در دو گروه آزمایشی و یک گروه گواه (15 نفر) به‌شیوه تصادفی ساده جای‌گذاری شدند. برای گروه آزمایشی اول مداخله هشیاری در لحظه‌ها مبتنی بر کاهش تنیدگی روانی‌عضلانی به‌مدت هشت جلسه و برای گروه آزمایشی دوم مهارت مدیریت زمان به‌مدت ده جلسه اجرا شد. برای گردآوری دادهها از پرسشنامه اشتیاق تحصیلی شافلی و همکاران (2002) استفاده شد. تحلیل دادهها به روش اندازه‌گیری مکرر نشان داد که آموزش هشیاری در لحظه‌های مبتنی بر کاهش تنیدگی روانی‌عضلانی و مهارت مدیریت زمان بر اشتیاق تحصیلی دانش‌آموزان اثربخش بوده اند، اما آموزش مدیریت زمان در مقایسه با آموزش هشیاری در لحظه‌های مبتنی بر کاهش تنیدگی روانی‌عضلانی بر کل اشتیاق تحصیلی، شوق داشتن به تحصیل، وقف تحصیل شدن و مجذوب تحصیل شدن اثربخش‌تر بوده است. آزمون پیگیری نیز نشان از پایداری نتایج متأثر از مداخله آموزشی بر اثر گذشت زمان داشت، از این رو می‌توان نتیجه‌گرفت که به‌کارگیری مداخله‌های آموزشی مناسب در فرایندهای تحصیلی، زمینه‌ساز افزایش اشتیاق تحصیلی دانش‌آموزان خواهدشد.
Nignam K, Pirani Z, Zangeneh Motlagh F. A Comparison of the Effectiveness of Mindfulness Training Based on Reducing Muscular Psychological Tension and Time Management Skills Training on Academic Engagement. QJFR 2026; 23 (2) :43-62 URL: http://qjfr.ir/article-1-2576-fa.html
نیگ نام خدیجه، پیرانی ذبیح، زنگنه مطلق فیروزه. مقایسه اثربخشی آموزش هشیاری در لحظه‌های مبتنی بر کاهش تنیدگی روانی عضلانی و مهارت مدیریت زمان بر اشتیاق تحصیلی. فصلنامه علمی- پژوهشی خانواده و پژوهش. 1405; 23 (2) :43-62
