مطالعه حاضر با هدف بررسی اثربخشی برنامه مداخله کودکان طلاق (CODIP) بر تنظیم هیجانی و بهزیستی روان‌شناختی فرزندان طلاق مدارس شهر ساری انجام شده است. این پژوهش به روش نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون - پس‌آزمون و گروه کنترل اجرا شده است. جامعه آماری پژوهش همۀ دانش‌آموزان ۸ تا ۱۰ سال دارای خانواده طلاق در شهر ساری بودند که از میان آنها ۳۰ نفر به‌صورت هدفمند و بر اساس معیارهای ورود به پژوهش انتخاب شدند و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه‌های تنظیم هیجانی (زیمن و همکاران، ۲۰۰۲) و بهزیستی روان‌شناختی (اوپری و همکاران، ۲۰۱۸) در دو مرحله پیش‌آزمون و پس‌آزمون گردآوری شدند. گروه آزمایش، ۱۵ جلسه ۴۵ دقیقه‌ای برنامه CODIP را به‌صورت هفتگی دریافت کردند و گروه کنترل مداخله‌ای دریافت نکرد. داده‌ها با استفاده از تحلیل کوواریانس چندمتغیره و نرم‌افزار SPSS نسخه ۲۳ تحلیل شدند. نتایج نشان داد که برنامه CODIP بر بهبود تنظیم هیجانی فرزندان طلاق تأثیر معنادار داشته است (0/001≥ P)، اما بر افزایش بهزیستی روان‌شناختی آنها تأثیر معنادار نداشته است (0/081= P). شاخص اندازه اثر نشان داد که ۶۶ درصد از تغییرات نمرات تنظیم هیجانی ناشی از اجرای این مداخله است. بر اساس یافته‌ها می‌توان نتیجه گرفت که برنامه CODIP به‌­مثابه یک مداخله پیشگیرانه و حمایتی می‌تواند روشی مؤثر در بهبود تنظیم هیجانی دانش‌آموزان در رویارویی با چالشهای روان‌شناختی ناشی از طلاق والدین باشد.