هدف پژوهش حاضر، تبیین تجربۀ زیستۀ والدین و معلمان از آموزش مجازی در دورۀ پیش‌­دبستانی (نقاط قوت، ضعف و راهبردها) بود. این پژوهش از نوع کیفی و با استفاده از روش تحقیق روایت‌­پژوهی انجام شده است. جامعۀ مورد مطالعه شامل کتاب­‌های علمی، پژوهش‌های انجام شده، رساله‌ها، پایان‌نامه‌ها، مقاله‌های مرتبط با موضوع پژوهش و نیز والدین و معلمان دانش‌آموزان پیش‌دبستانی شهر تهران بود. حجم نمونه بر اساس اصل اشباع نظری، شامل 20 معلم و 20 والد بود که با بهره­‌گیری از روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده‌­ها، مرور نظام‌مند ادبیات پژوهش و مصاحبۀ نیمه­‌ساختاریافته بود. در تحلیل داده‌­ها از روش تحلیل مضمون و کدگذاری استفاده شد .یافته­‌ها نشان داد که از جمله نقاط قوت می‌توان به آگاهی والدین از ضعف‌ و استعداد کودک، صرفه‌­جویی در هزینه، زمان و رفت و آمد، آشنایی مادر با شیوه‌های آموزش، امکان تکرار متناسب با نیاز دانش‌­آموز، دسترسی به فیلم‌ها و کلیپ‌ها و کاهش اضطراب جدایی کودک از مادر اشاره کرد. افزون بر این، نقاط ضعف شامل دخالت والدین در فرایند آموزش کودک، وابستگی کودکان به والدین در آموزش مجازی، مشکلات یادگیری کودک، یک‌سویه بودن آموزش از سوی معلم، نبود فضای عاطفی و احساسی، کاهش اقتدار معلم و نبود زیرساخت‌های مناسب اینترنتی بود. همچنین، راهبردهای پیشنهادی شامل بهره­‌گیری از عروسک‌­گردانی و قصه‌­گویی، تقویت زیرساخت‌های اینترنتی، ساخت کلیپ‌های آموزشی، ایجاد فضای رقابتی، استفاده از تصاویر و ویدئو در آموزش، به‌کارگیری روش تدریس پرسش و پاسخ، بهره‌­گیری از فناوری‌های نوین، استفاده از فیلم‌های آموزشی و بهره‌­گیری از روش‌های گوناگون و فعال بود.