پژوهش حاضر به منظور بررسی اثربخشی آموزش گروهی سبک زندگی دانش آموزی مبتنی بر رویکرد روانشناسی فردی،برکاهش تعلل وافزایش پیشرفت تحصیلی دانش آموزان پسر دبیرستانی شهرستان داراب انجام گرفته است. روش پژوهش نیمه تجربی،با طرح پیش آزمون -پس آزمون و بادوگروه آزمایش و کنترل است. 24نفر (12نفرگروه آزمایش و12نفرگروه کنترل)از میان دانش آموزان پسر دبیرستانی که مشاوران مدارس در چهار ماهه اول سال تحصیلی 91-1390 به مرکز مشاوره اداره آموزش و پرورش معرفی کرده بودند؛ به روش نمونه گیری تصادفی چندمرحله ای انتخاب شدند. ابزار پژوهش پرسشنامه تعلل شوارزر، شمینتز و دیهل و معدل نیمسال اول و دوم دانش آموزان بود.گروه آزمایش8 جلسه (هرهفته یک جلسه) برنامه آموزش گروهی سبک زندگی دانش آموزی مبتنی بر رویکرد روانشناسی فردی را همراه با 8 بروشور آموزشی دریافت کرد؛اماگروه کنترل هیچ مداخله ای رادریافت نکرد. نتایج حاصل از تجزیه و تحلیل داده ها با بهره گیری از آزمون تحلیل کوواریانس تک متغیری (آنکوا) نشان دادکه آموزش گروهی سبک زندگی دانش آموزی مبتنی بر رویکرد روانشناسی فردی سبب کاهش تعلل و افزایش پیشرفت تحصیلی دانش‌آموزان می شود(01/0>p). بنابراین آموزش گروهی سبک زندگی دانش آموزی مبتنی بر رویکرد روانشناسی فردی آدلر، میتواند به منزله یکی از روشهای مداخله ای مؤثر برای دانش آموزانی که تعلل و عملکرد تحصیلی ضعیفی دارند، به کار گرفته شود.
Keshavarz G, Nazari, Ph. D. A, Zahrakar, Ph. D. K, Sarami, Ph. D. G. Group Lifestyle Therapy Based on Individual Psychology and its impact on Students’ Procrastination and Academic Achievement. , QJFR. 2015; 12 (1) :107-124 URL: http://qjfr.ir/article-1-71-fa.html
کشاورز غلامرضا، نظری علی محمد، زهراکار کیانوش، صرامی غلامرضا. تأثیر آموزش گروهی سبک زندگی دانش آموزی مبتنی بر رویکرد روانشناسی فردی، برکاهش تعلل و افزایش پیشرفت تحصیلی دانش آموزان. , فصلنامه علمی- پژوهشی خانواده و پژوهش. 1394; 12 (1) :107-124
