پژوهش حاضر با هدف بررسی اثرات شیوههای فرزندپروری بر نشانگان اختلال سلوک دانش آموزان دوره متوسطه انجام شده است. روش پژوهش توصیفی از نوع زمینهیابی است و جامعه آماری در برگیرنده تمامی والدین دانش آموزان پسر دوره متوسطه منطقه پاکدشت در سال تحصیلی 97-1396 بود که از میان آنها 72 نفر با روش نمونه‌گیری هدفمند در دسترس با اجرای پرسشنامه علائم مرضی CSI-4 گادو و اسپرافکین (1994) و چک لیست DSM-5 (2013) روی دانش آموزان و تشخیص اختلال سلوک آنان، به عنوان نمونه انتخاب شدند، سپس پرسشنامه شیوههای فرزندپروری بامریند(1991) روی والدین دانش‌آموزان اجرا شد. تجزیه و تحلیل داده‌ها با آزمون همبستگی پیرسون و رگرسیون چندمتغیره انجام گرفته است. نتایج حاصل از تجزیه و تحلیل داده‌ها نشان می‌دهد که رابطه ای مثبت و معنادار میان ابعاد سبکهای فرزندپروری از جمله سبک فرزندپروری مستبدانه و سهل‌گیرانه با نشانگان اختلال سلوک وجود دارد. همچنین رابطه ای منفی و معنادار میان سبک فرزندپروری مقتدرانه با نشانگان اختلال سلوک وجود دارد. با توجه به میزان t و سطح معناداری مشخص شد که سبک فرزندپروری مستبدانه و سبک مقتدرانه سهمی مناسب در تبیین نشانگان اختلال سلوک دانش‌آموزان دارند، اما سبک سهل‌گیرانه تأثیری معنادار در نشانگان اختلال سلوک نداشت(0/05≤P). براساس نتایج به دست آمده از این پژوهش می‌توان نتیجه‌گیری کرد که شیوههای فرزندپروری از مهم‌ترین مؤلفه‌های تحول فرزند است و نقشی مؤثر در سلامت رفتار فرزندان دارد.
Garmsiri Mahvar A, Shokrzadeh, Ph.D. S. The Impacts of Parenting Styles on the Symptoms of Conduct Disorder among High School Students in Pakdasht. , QJFR. 2020; 16 (4) :123-142 URL: http://qjfr.ir/article-1-1331-fa.html
گرمسیری مهوار عطاءالله، شکرزاده شهره. اثرات شیوه های فرزندپروری بر نشانگان اختلال سلوک دانش آموزان دوره متوسطه منطقه پاکدشت. , فصلنامه علمی- پژوهشی خانواده و پژوهش. 1398; 16 (4) :123-142
