امروزه این دیدگاه در میان متخصصان خانواده پذیرفته شده است که فرزندپروری به شدت تحت تأثیر فرهنگ و بافتار فرهنگی است، به گونه‌­ای که بیشتر نظریه‌­های مرتبط با فرزندپروری بر نقش مهم عوامل فرهنگی و اجتماعی در چگونگی تربیت فرزندان تأکید دارند. بنابراین با توجه به اهمیت مسئله، پژوهش حاضر با هدف تحلیل کیفی شیوه‌­های مطلوب فرزندپروری در خانواده‌­های ایرانی انجام شده است. مطالعۀ حاضر از نوع طرح‌های کیفی بود که به روش تحلیل محتوا و به شیوۀ نهفته در سال 1402 انجام شد. جامعۀ هدف شامل 7 نفر از متخصصان روان­‌شناسی، 6 نفر از کارشناسان مذهبی و 8  نفر از والدین ایرانی (در مجموع 21 نفر) بود. نمونه‌گیری به روش هدفمند انجام شد و مصاحبه‌های نیمه­‌ساختاریافته تا رسیدن به مرحلۀ اشباع ادامه یافت. تحلیل یافته­‌ها منجر به کشف ۶ طبقه اصلی و ۱۵ زیرطبقه شد. طبقات اصلی شامل فرزندپروری مبتنی بر صمیمیت و درک پذیری، مهرورزی، همراهی و حمایت، شناخت رشد فرزندان، داشتن برنامۀ باثبات و تربیت و آموزش معنوی فرزندان است. نتایج پژوهش حاضر می­‌تواند بستری مناسب را برای پر کردن خلأهای فرهنگی موجود در زمینۀ فرزندپروری از دیدگاه متخصصان و خانواده­‌های ایرانی فراهم آورد.