هدف پژوهش حاضر، بررسی نقش واسطهگری خودپنداره تحصیلی در رابطه میان محیط یادگیری سازندهگرای اجتماعی و سرزندگی تحصیلی بود. پژوهش حاضر از نوع همبستگی و به روش مدلیابی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری پژوهش شامل همه دانشآموزان دوره متوسطه اول منطقه کامفیروز در سال تحصیلی 99-1398 بود. شرکتکنندگان 306 دانشآموز (138 پسر و 168 دختر) بودند که به روش نمونهگیری تصادفی خوشهای انتخاب شدند و مقیاسهای محیط یادگیری سازندهگرای اجتماعی (حقایقی و کارشکی، 1394)، سرزندگی تحصیلی (دهقانیزاده و حسینچاری، 1391) و سیاهه خودپنداره مدرسه (چن و تامپسون، 2004) را تکمیل کردند. بهمنظور پاسخگویی به فرضیههای پژوهش از مدلیابی معادلات ساختاری استفاده شد. یافتهها نشان دادند که محیط یادگیری سازندهگرای اجتماعی دارای تأثیر مثبت و معنادار بر خودپنداره تحصیلی است و خودپنداره تحصیلی نیز دارای تأثیر مثبت و معنادار بر سرزندگی تحصیلی است. همچنین محیط یادگیری سازندهگرای اجتماعی با واسطهگری خودپنداره تحصیلی دارای تأثیر معنادار بر سرزندگی تحصیلی است. بهطور کلی میتوان نتیجه گرفت که برای ارتقای سرزندگی تحصیلی دانشآموزان لازم است به محیط یادگیری سازندهگرای اجتماعی و خودپنداره تحصیلی آنان توجه شود.
Nouri M, FarhadiPour M J, Akbari F, Mo’allem Z. Social Constructivist Learning Environment and Academic Buoyancy: The Mediating Role of Academic Self-Concept. QJFR 2026; 22 (3) :81-100 URL: http://qjfr.ir/article-1-1936-fa.html
نوری محمود، فرهادیپور محمدجواد، اکبری فاطمه، معلم زهره. محیط یادگیری سازندهگرای اجتماعی و سرزندگی تحصیلی: نقش واسطهگری خودپنداره تحصیلی. فصلنامه علمی- پژوهشی خانواده و پژوهش. 1404; 22 (3) :81-100
