هدف از این پژوهش تعیین اثر قصه­ های قرآنی بر مهارت پرسشگری دانش آموزان پسر پایه دوم متوسطه منطقه 5 شهر تهران در سال تحصیلی 95-1394بود. این پژوهش، نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون-پس آزمون باگروه آزمایش و کنترل ومرحله پیگیری بود.حجم نمونه بر اساس فرمول کوکران تعیین و با بهره ­گیری از روش نمونه­ گیری چندمرحله ای تعداد60 نفر از دانش‌آموزان به صورت تصادفی انتخاب شدند. نمونه انتخاب شده به دو گروه مساوی تقسیم شده و به حکم قرعه یک گروه به عنوان گروه آزمایشی (30 دانش آموز) و گروه دیگر به عنوان گروه کنترل(30 دانش آموز) مشخص شد.برای گردآوری داده ­ها از پرسشنامه مهارتهای پرسشگری بکوجیساپ(2004)که دارای 49 سؤال 5 گزینه ای در 5 خرده مقیاس(پیچیدگی، تحول،  تردید و تغییر، جهان شمولی و انگیزش) می­باشد، استفاده شد. برای تحلیل داده­ ها آمار توصیفی و آماراستنباطی (آزمون لوین، تحلیل کوواریانس و tهمبسته) به کار گرفته شد. نتایج پژوهش، ضمن تایید فرضیه­ های تحقیق، نشان داد مهارتهای پرسشگری دانش آموزانی که قصه ­های قرآنی را دریافت کرده بودند به طور معناداری بالاتر از مهارتهای پرسشگری دانش آموزانی است که قصه­ های قرآنی را دریافت نکرده اند. همچنین قصه ­های قرآنی بر مهارت پرسشگری موثر بوده و در طول زمان از پایداری مناسبی برخورداراست. بنابراین می­توان نتیجه گرفت که قصه ­های قرآنی روشی موثر برای ارتقای مهارتهای پرسشگری دانش آموزان است.