پژوهش حاضر با هدف تبیین تعامل والد- فرزند بر اساس اضطراب کرونا با میانجیگری ایمنی هیجانی انجام شده است. روش پژوهش همبستگی و از نوع معادلات ساختاری بود. جامعه آماری این پژوهش همۀ دانش­‌آموزان دختر مقطع متوسطه­ مدارس شهر ازنا در سال 99-1398 بودند. نمونه­ پژوهش شامل 270 دانش‌آموز بود که به روش در دسترس انتخاب و به پرسشنامه‌ها پاسخ دادند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه تعامل والد-فرزند فاین، مورلند و شوبل (1983)، پرسشنامه ایمنی هیجانی فری و همکاران (2008) و مقیاس اضطراب کرونای علی­‌پور و همکاران (1398) بود. برای تجزیه ‌و تحلیل داده­‌ها از روش تحلیل معادلات ساختاری استفاده شد. نتایج تجزیه ‌و تحلیل داده‌­ها نشان داد که اضطراب کرونا بر ایمنی هیجانی (0/22 -= p< 0/01, β )  و تعامل والد- فرزند (0/32 -= p< 0/01, β )   اثری مستقیم و معنادار دارد. ایمنی هیجانی نیز بر تعامل والد- فرزند اثر معنادار داشت (0/25 = p< 0/01, β ) . نتایج نشان داد که ایمنی هیجانی در رابطه میان اضطراب کرونا و تعامل والد- فرزند نقش واسطه‌­ای معنادار دارد (3/72 = p< 0/01, Z ) . همچنین نتایج نشان داد که اضطراب کرونا به­‌طور مستقیم و غیرمستقیم از طریق ایمنی هیجانی روابط والدین و فرزندان را تحت­‌تأثیر قرار می‌­دهد، لذا با راهبردهای تقویت ایمنی هیجانی می‌­توان اثرات منفی اضطراب کرونا بر رابطه والدین- فرزندان را کاهش داد.