fa اثربخشی برنامه فرزندپروری مثبت نگر بر روابط والد-فرزند و کیفیت زندگی فرزندان در مادران با کودکان دارای مشکلات رفتاری تخصصي Special پژوهشي Research <div style="text-align: justify;">پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی برنامه فرزندپروری مثبت‌&shy;نگر&nbsp; بر روابط والد-فرزند و کیفیت زندگی فرزندان در مادران با کودکان دارای مشکلات رفتاری انجام شده است. پژوهش حاضر به لحاظ هدف کاربردی و ازنظر روش پژوهشی آزمایشی با طرح پیش‌آزمون- پس‌آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش همۀ مادران کودکان دارای مشکلات رفتاری مراجعه‌کننده به هسته مشاوره آموزش‌وپرورش شهرستان قم در سال تحصیلی 1401-1400 بود که از میان آنها 30 نفر به‌صورت هدفمند انتخاب و به‌صورت تصادفی در دو گروه (15 نفر گروه آزمایش، 15 نفر گروه کنترل) گمارده شدند. مادران گروه آزمایش به‌صورت هفتگی در جلسات مداخله‌ای گروهی (8 جلسه 90 دقیقه‌ای) که در محل هسته مشاوره آموزش‌وپرورش شهرستان قم تشکیل شد، شرکت کردند. برای گرد‌آوری اطلاعات، پرسشنامه&shy;‌های مشکلات رفتاری راتر (1967)، پرسشنامه رابطه والد- کودک پیانتا (1994) و پرسشنامه کیفیت زندگی کودکان وارنی و همکاران (1999) به‌کاربرده شدند. نتایج نشان داد که بین میانگین دو گروه کنترل و آزمایش در متغیرهای رابطه والد-فرزند (تعارض، صمیمیت و وابستگی) و کیفیت زندگی کودکان تفاوت معناداری وجود دارد. به‌عبارت‌دیگر برنامه فرزندپروری مثبت&shy;نگر منجر به افزایش صمیمیت میان مادر و فرزند و کاهش تعارض و وابستگی میان آنان و افزایش کیفیت زندگی کودکان می&shy;‌شود. نتایج پژوهش حاضر برای روان&shy;‌شناسان، مشاوران و دست&shy;‌اندرکاران تعلیم و تربیت در حوزه آموزش خانواده تلویحات کاربردی و پیشگیرانۀ مهم و مؤثری در بردارد. همچنین درمانگران حیطه کودک و خانواده می‌&shy;توانند از آن بهره‌&shy;مند شوند.</div> <div style="text-align: justify;">The present study aimed to investigate the effectiveness of the Positive Parenting Program (Triple P) on parent&ndash;child relationships and children&#39;s quality of life among mothers of children with behavioral problems. This applied research employed an experimental design with pretest&ndash;posttest and a control group. The statistical population included all mothers of children with behavioral issues who had sought services at the Education Department&rsquo;s counseling center in Qom. From this population, 30 mothers were purposefully selected and randomly assigned to experimental (n = 15) and control (n = 15) groups. The experimental group participated in eight weekly 90-minute group intervention sessions held at the Counseling Center. Data were collected using the Rutter Behavioral Problems Questionnaire (1967), the Parent&ndash;Child Relationship Scale (Pianta, 1994), and the Pediatric Quality of Life Inventory (Varni et al., 1999). The results showed significant differences between the experimental and control groups in parent&ndash;child relationship dimensions (conflict, intimacy, and dependency) and children&#39;s quality of life. Specifically, the Positive Parenting Program led to increased intimacy, reduced conflict and dependency in the parent&ndash;child relationship, and improved children&#39;s quality of life. These findings carry practical and preventive implications for psychologists, counselors, education authorities, and as well as clinicians working in child and family therapy.</div> تعارض, صمیمیت, فرزندپروری مثبت نگر, کیفیت زندگی, وابستگی Conflict, intimacy, positive parenting, quality of life, dependency 137 154 http://qjfr.ir/browse.php?a_code=A-10-3753-1&slc_lang=fa&sid=1 A. MansouriNik اعظم منصوری نیک 100319475328460012459 100319475328460012459 Yes M. R. Tamanna’eeFar محمدرضا تمنایی فر 100319475328460012460 100319475328460012460 No S. S. Hakim صدیقه سادات حکیم 100319475328460012461 100319475328460012461 No