fa رابطه دوسویه تنظیم هیجان والدین و اجتماعی کردن هیجان فرزندان تخصصي Special پژوهشي Research <div style="text-align: justify;"><p).></p).>هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه دوسویه تنظیم هیجان والدین و اجتماعی کردن هیجان فرزندان بوده است. پژوهش حاضر از نوع همبستگی بود. جامعه آماری این پژوهش شامل مادران و پدران دارای فرزند 6 تا 10 سال شهر تهران بود که فرزندان آنها در سال تحصیلی 98-1397 در مدارس ابتدایی مشغول به تحصیل بودند. از جامعه ذکر شده، 120زوج به روش نمونه&shy;‌گیری در دسترس انتخاب شدند و به دو پرسشنامه سازگاری با هیجانهای منفی کودکان فابز و همکاران (1990) و دشواری در تنظیم هیجان &nbsp;گراتز و رومر (2004) پاسخ دادند. داده‌&shy;های گردآوری شده با روش همبستگی پیرسون و تحلیل اثرات عامل- شریک &nbsp;و با استفاده از نرم&shy;‌افزار APIM تحلیل شدند. یافته&shy;‌ها نشان دادند که اثر عامل برای پیش&shy;‌بینی واکنشهای حمایتگر و غیرحمایتگر مادران به واکنشهای هیجانی فرزندان از طریق دشواری در تنظیم هیجان مادران از نظر آماری معنادار نبود (0/05<P). اثر عامل برای پیش&shy;‌بینی واکنشهای حمایتگر و غیرحمایتگر پدران به واکنشهای هیجانی فرزندان از طریق دشواری در تنظیم هیجان پدران از نظر آماری معنادار بود. به این معنا که دشواری در تنظیم هیجان پدر قادر به پیش‌&shy;بینی واکنشهای حمایتگر و غیرحمایتگر پدران به هیجانهای فرزندان&shy;شان است، اما اثر شریک دشواری در تنظیم هیجان پدر و مادر در پیش‌&shy;بینی واکنشهای حمایتگر و غیرحمایتگر پدران به هیجانهای فرزندان&shy;شان از نظر آماری معنادار نبود (0/05<P). در تبیین این نتایج می&shy;‌توان گفت که مهارتهای تنظیم هیجان در والدین تأثیراتی متفاوت بر واکنشهای حمایتگر و غیرحمایتگر آنها به هیجانهای فرزندان&shy;شان دارد و دشواری در تنظیم هیجان مادران تأثیری بر رابطه والد- فرزندی و نقش مادری آنها نمی&shy;‌گذارد.</div> <div style="text-align: justify;">This study was undertaken to investigate the interdependence between parental emotion regulation and children&#39;s socialization of emotions. The present study had a correlational design. The statistical population of this study comprised mothers and fathers of children aged 6-10 studying at primary schools in Tehran in 2018-19 school year from among whom 120 couples were selected using convenience sampling method. The research instruments included Coping with Children&#39;s Negative Emotions Scale (CCNES) (Fabes et al., 1990) and Difficulties in Emotion Regulation Scale (DERS) (Gratz & Roemer, 2004). The collected data were analyzed via Pearson correlation method and actor and partner effects using APIM software. The results showed that the actor effect for predicting mothers&#39; supportive and non-supportive reactions to children&#39;s emotional reactions through the mothers&#39; difficulty in emotion regulation was not statistically significant (P>0.05). The actor effect for predicting fathers&rsquo; supportive and non-supportive reactions to the emotional reactions of children through the father&#39;s difficulty in emotion regulation was statistically significant. This means that the father&#39;s difficulty in emotion regulation is able to predict fathers&#39; supportive and non-supportive reactions to their children&#39;s emotions. However, the partner effects for father&#39;s &nbsp;and mothers&#39; emotion regulation difficulties in predicting father&#39;s supportive and non-supportive reactions to the emotional reactions of children were not statistically significant (P>0.05). Hence, it can be stated that parents&rsquo; emotion regulation skills have different effects on their supportive and non-supportive reactions to their children&#39;s emotions. Furthermore, mothers&#39; difficulty in emotion regulation does not affect the parent-child relationship and their maternal role.</div> اجتماعی کردن هیجان والدین, واکنشهای حمایتگر, واکنشهای غیرحمایتگر, دشواری در تنظیم هیجان والدین parental emotion socialization, supportive reactions, unsupportive reactions, difficulty in regulating parental emotion 79 92 http://qjfr.ir/browse.php?a_code=A-10-2975-1&slc_lang=fa&sid=1 H. Kazemi Askarani حوریه کاظمی عسکرانی 10031947532846009294 10031947532846009294 No P. S. Seyedmousavi, Ph.D. پریساسادات سیدموسوی 10031947532846009295 10031947532846009295 Yes