other تأثیر آموزش مادران بر رابطۀ والد-کودک در دانش آموزان دارای اضطراب تخصصي Special پژوهشي Research <div style="text-align: justify;">هدف از انجام دادن این پژوهش، بررسی تأثیر آموزش مادران به روش بارکلی بر بهبود رابطۀ والد- کودک دانش آموزان مضطرب دبستانهای شهر فارسان بوده است. پژوهش حاضر از نوع نیمه آزمایشی با پیش‌&shy;آزمون، پس‌&shy;آزمون و گروه گواه بوده و ابزارهای این پژوهش شامل مقیاس اضطراب کودکان اسپنس (۱۹۹۷) و پرسشنامۀ رابطۀ کودک- والد پیانتا (۱۹۹۲) (با سه خرده مقیاس نزدیکی، وابستگی و تعارض) بوده است. ابتدا با استفاده از مقیاس اضطراب کودکان اسپنس، کودکان مضطرب غربال شدند. نمونۀ پژوهش شامل 3۰ دانش آموز از دبستانهای شهر فارسان در سال تحصیلی 96-1395 بود که آنها به دو گروه آزمایشی (شامل 1۵ نفر) و گروه گواه (شامل 1۵ نفر) گمارده شدند. قبل از ارائۀ مداخله و آموزش والدین هر دو گروه آزمایشی و گواه پرسشنامه رابطۀ کودک-والد پیانتا را به عنوان پیش&shy;آزمون تکمیل کردند. سپس گروه آزمایشی ده جلسه تحت‌‌ مداخلۀ آموزش والدین به روش بارکلی قرار گرفت، در حالی که گروه گواه هیچ مداخله ای دریافت نکرد. پس از پایان دورۀ آموزش مادران از هر دو گروه پرسشنامۀ رابطه&nbsp;والد- کودک پیانتا به&shy;‌عنوان پس‌&shy;آزمون گرفته شد. سپس داده&shy;‌های به&shy;‌دست آمده تحلیل آماری شدند. یافته&shy;‌های تحلیل کوواریانس چند متغیری (مانکووا) نشان دادند که آموزش مادران به روش بارکلی سبب بهبود معنادار رابطۀ والد- کودک (28/27= F و 0/000 = p) می‌&shy;شود. نتایج نشان دادند که این برنامه آموزشی بر هر سه خرده&shy;‌مقیاس نزدیکی، وابستگی و تعارض اثر مثبت دارد و سبب بهبود آنها می‌&shy;شود.</div> <div style="text-align: justify;">This research was undertaken to investigate the impact of Barkley&rsquo;s Parent Training Program on the improvement of the mother-child relationship among anxious primary school students in Farsan County, Chaharmahal and Bakhtiari Province. This quasi-experimental study had a pretest-posttest control group design. The instruments included the Spence Children&#39;s Anxiety Scale (SCAS) (1997) and Child-Parent Relationship Scale (CPRS) (Pianta, 1992) (with three subscales of proximity, dependency and conflict). First, SCAS was administered to screen primary school students in Farsan in 2016-17 school year for anxiety. In the next step, multi-stage random sampling method was utilized to select 30 individuals. These students were assigned to an experimental (N=15) and a control group (N=15). Before administering the intervention and training mothers, the subjects of both groups took the Child-Parent Relationship Scale as pretest. Then, the experimental group received Barkley&rsquo;s Parent Training Program for 10 sessions, whereas the control group did not receive any intervention. After training mothers, the CPRS was administered to both experimental and control groups as posttest. The results of MANCOVA indicated that Barkley&rsquo;s Parent Training Program improved the parent-child relationship (F= 28.27; P=0.000). The findings revealed that this program had a positive effect on all three subscales of proximity, dependence, and conflict and it resulted in their improvement.</div> رابطۀ والد-کودک, آموزش والدین, روش بارکلی, اضطراب parent-child relationship, anxiety, Barkley’s Parent Training Program 127 142 http://qjfr.ir/browse.php?a_code=A-10-2-209&slc_lang=other&sid=1 M. Ahmadi Farsani مریم احمدی فارسانی 10031947532846006404 10031947532846006404 No N. Bagheri, Ph.D. ناصر باقری 10031947532846006405 10031947532846006405 Yes T. Sharifi, Ph.D. طیبه شریفی 10031947532846006406 10031947532846006406 No