other اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر خودکارآمدی مادران دارای کودک اوتیسم تخصصي Special پژوهشي Research <div style="text-align: center;"></div> <div style="text-align: justify;">فشار روانی که به مادران کودکان اوتیسم وارد می‌شود، منجر به کاهش خودکارآمدی این مادران می‌شود. پژوهش حاضر با هدف تعیین تأثیر درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر خودکارآمدی مادران دارای کودک اوتیسم انجام گرفته است. پژوهش حاضر از نوع نیمه آزمایشی با پیش‌آزمون - پس‌آزمون و گروه گواه بود. جامعه آماری پژوهش را مادران دارای کودک اوتیسم شهر اصفهان تشکیل دادند که از میان آنان 30 نفر به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند و با گمارش تصادفی به دو گروه آزمایشی (15 نفر) و گواه (15 نفر) تقسیم شدند. به دلیل ریزش نمونه، 10 نفر در گروه آزمایش و 12 نفر در گروه گواه باقی ماندند. ابزار پژوهش، مقیاس خودکارآمدی مادران برکلی ساخته هالووی و همکاران (2005) بود. گروه آزمایش هشت جلسه ۹۰ دقیقه‌ای درمان گروهی مبتنی بر پذیرش و تعهد را دریافت کردند و برای گروه گواه هیچ مداخله‌ای اعمال نشد. داده‌ها با بهره‌گیری از تحلیل کوواریانس چندمتغیره (مانکوا) تجزیه‌وتحلیل شدند. نتایج نشان داد که درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر افزایش خودکارآمدی و مؤلفه‌های آن (مسئولیت‌پذیری، خودمدیریتی، پذیرش فرزند و ارزیابی مثبت فرزند) در مادران دارای کودک اوتیسم مؤثر بوده است (0/05>p). از این رو می‌توان گفت درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد می‌تواند در افزایش خودکارآمدی مادران دارای کودک اوتیسم مؤثر باشد و از طریق این نوع درمان می‌توان به مادران دارای کودکان اوتیسم کمک کرد.</div> &nbsp;<br> &nbsp; <div style="text-align: center;"></div> &nbsp; <div style="text-align: justify;">Given the unique stresses inherent in raising a child with autism, mothers may find it challenging to maintain a positive sense of self-efficacy. This study sought to determine the effects of Acceptance and Commitment Therapy (ACT) on self-efficacy of mothers of children with autism. This quasi-experimental research had a pretest-posttest control group design. The statistical population of the study included mothers of children with autism in Isfahan from among whom 30 individuals were selected via convenience sampling and were randomly assigned to experimental (N=15) and control (N=15) groups. Due to subject attrition, the sample size reduced to 10 and 12 in the experimental and control groups, respectively. The data were collected by Berkeley Parenting Self-Efficacy Scale- Second Grade Version (Holloway et al., 2005). The experimental group received eight 90-minute sessions of ACT, while the control group received no intervention. The data were analyzed by multivariate analysis of covariance (MANCOVA). The results showed that ACT was effective in increasing self-efficacy and its components (responsibility, &nbsp;self-management, accepting child as an individual, and positive evaluation about child) among mothers of children with autism (p<0.05). Findings suggest that ACT can be effective in promoting self-efficacy of mothers of children with autism and may have promise in helping mothers better adjust to the difficulties in raising such children.</div> درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد, خودکارآمدی, مادران دارای کودک اوتیسم Acceptance and Commitment Therapy (ACT), self-efficacy, mothers of children with autism 123 137 http://qjfr.ir/browse.php?a_code=A-10-2-170&slc_lang=other&sid=1 A. Ahmadi اکرم احمدی 10031947532846004536 10031947532846004536 No Z. Raeisi, Ph.D. زهره رئیسی 10031947532846004537 10031947532846004537 Yes