fa رابطه تعامل والدین- نوجوان و درگیری تحصیلی: نقش واسطه‌ای یادگیری خودتنظیمی تخصصي Special پژوهشي Research <div style="text-align: justify;">مطالعه حاضر با هدف بررسی رابطه تعامل والدین- نوجوان و درگیری تحصیلی دانش‌آموزان با واسطه‌گری یادگیری خودتنظیمی انجام شده است. روش پژوهش از نوع همبستگی بود و روابط میان متغیرها با به&shy;‌کارگیری مدل‌یابی معادلات ساختاری مورد بررسی قرار گرفت. جامعۀ آماری دربرگیرندۀ همه دانش‌آموزان پایه دهم بود که در سال تحصیلی 97-1396 در دبیرستانهای شهر بوشهر مشغول به تحصیل بوده‌اند. شرکت‌کنندگان پژوهش 603 (329 دختر و 274پسر) نفر از دانش‌آموزان بودند که به روش نمونه‌گیری تصادفی خوشه‌ای چند مرحله‌&shy;ای انتخاب شدند و مقیاس ارتباط والدین-نوجوان (بارنز و اولسون، 1982)، پرسشنامه راهبردهای انگیزشی برای یادگیری (پینتریچ و دی‌گروت،1990) و پرسشنامه درگیری تحصیلی (ریو و تسنگ، 2011) را تکمیل کردند. داده‌های گردآوری شده با نرم‌افزارهای SPSS و AMOS (ویرایش 24) تحلیل شدند. یافته‌های پژوهش نشان دادند که مدل با داده‌های پژوهش برازشی مناسب دارد و تعامل والدین-نوجوان به&shy;‌صورت مثبت و معنادار با یادگیری خودتنظیمی و نیز درگیری تحصیلی در مدرسه رابطه دارد. همچنین رابطۀ یادگیری خودتنظیمی و درگیری تحصیلی در مدرسه مثبت و معنادار بود. علاوه بر این یادگیری خودتنظیمی رابطۀ میان تعامل والدین- نوجوان و درگیری تحصیلی را واسطه‌گری می‌کرد. بر اساس نتایج به‌دست آمده از این پژوهش می‌توان گفت به‌&shy;منظور افزایش درگیری تحصیلی دانش‌آموزان در مدرسه،&nbsp; والدین باید به روابط مثبت خود با فرزندان نوجوان و نیز خودتنظیمی تحصیلی آنها توجه کنند.</div> <br> &nbsp; <div style="text-align: justify;">This study aimed to assess the parents-adolescent interaction and students&rsquo; academic engagement relationship. This study also investigated self-regulated learning as a moderator in the relationship mentioned above.&nbsp; This research had a correlational design. The statistical population of the study was comprised of all 10th graders in Bushehr in 2017-18 school year from among whom 603 students (329 girls and 274 boys) were selected via random multi-stage cluster sampling method. The research instruments included Parent-Adolescent Communication Scale (Barnes & Olson, 1982), Motivated Strategies for Learning Questionnaire (Pintrich & DeGroot, 1990), and Student Engagement Scale (Reeve & Tseng, 2011). Structural equation modeling was performed to analyze the data.&nbsp;The results showed that the model fitted the data. Parents-adolescent interaction was significantly associated with students&rsquo; academic engagement and self-regulated learning. Furthermore, there was a significant, positive relationship between self-regulated learning and academic engagement. Moreover, the results demonstrated that self-regulated learning played a mediating role in the link between parents-adolescent interaction and students&rsquo; academic engagement.&nbsp;Accordingly, it can be concluded that in order to increase students&rsquo; academic engagement, parents should pay attention to improvement of their relationships with their children and promotion of students&rsquo; self-regulated learning.</div> تعامل والدین ـ نوجوان, درگیری تحصیلی, نوجوانی, یادگیری خودتنظیمی parent-adolescent interaction, academic engagement, adolescence, self-regulated learning 23 46 http://qjfr.ir/browse.php?a_code=A-10-2291-1&slc_lang=fa&sid=1 H. Mohammadi Baghmollaei حیدر محمدی باغملایی 10031947532846009549 10031947532846009549 No F. Yousefi, Ph.D. فریده یوسفی 10031947532846009550 10031947532846009550 Yes