اگرچه مطالعه تطبیقی نظام های آموزشی دارای پیشینه ای تاریخی در بسیاری از جوامع بشری است،امادر چند دهه اخیر افزایش علاقه­ مندی پژوهشگران به کسب آگاهی از وضع و نقش نظامهای آموزشی درروند پیشرفتهای اجتماعی – اقتصادی توام با رشد روزافزون فناوریهای اطلاعاتی – ارتباطی، گرایش به پژوهشهای تطبیقی را سرعت بخشیده است. این موضوع لزوم آگاهی از تئوریها، قواعد و روشهای حاکم برعلم آموزش و پرورش تطبیقی و شناخت روشهای پژوهش در مطالعات تطبیقی را دوچندان کرده است. عدم توجه به این نیاز در ایران سببشده است که فایده پژوهشهای تطبیقی به کسب شناختی سطحی از تفاوتها و شباهتهای موجود میان نظامهای آموزشی محدود شود. هدف مقاله حاضر تاکید بر پرهیز از کاربست مداوم و بعضاًنادرست یک روش پژوهش در مطالعات تطبیقی آموزش و پرورش ازطریق معرفی روشهای جدیداست. بخش نخست مقاله به بررسی جایگاه پژوهشهای تطبیقی و وضعیت فعلی آن می­پردازد. در بخش دوم، ویژگیهای حاکم بر پژوهشهای تطبیقی توضیح داده می­شوند. بخش اصلی مقاله به توضیح سه روش تحقیق تطبیقی یعنی روشهای توافق، تفاوت و جبر بولی اختصاص یافته است. مقاله با مرور اجمالی مباحث و ارائه پیشنهادهای راهبردی برای پژوهشگران به پایان می رسد.