هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر بهزیستی روان‌شناختی و کمال‌گرایی و ابعاد آن در مادران دارای فرزند نوجوان بوده است. روش پژوهش نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون، پس‌آزمون، پیگیری یک‌ماهه با گروه کنترل بود. جامعه پژوهش همه مادران دارای فرزند نوجوان مشغول به تحصیل در سال تحصیلی 1402-1401 شهرستان شهریار بودند. برای انتخاب نمونه، ابتدا از فهرست مدارس شهریار، دبیرستان پسرانۀ دوره متوسطۀ اول البرز به تصادف انتخاب شد. پس از آن 30 نفر از مادران دانش‌آموزان واجد شرایط ورود به پژوهش این مدرسه، انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه کنترل و آزمایشی جایگزین شدند. گروه آزمایش به صورت گروهی هشت جلسۀ 90 دقیقه‌ای درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد را دریافت کردند، در حالی که گروه کنترل مداخله‌ای دریافت نکرد. داده‌ها با پرسشنامۀ چندبعدی کمال‌گرایی بشارت (1386) که بر اساس مدل نظری هویت و فلت (۱۹۹۱) تدوین شده بود  و پرسشنامۀ بهزیستی روان‌شناختی ریف (1989) گرد‌آوری شدند و به روش تحلیل واریانس مکرر با نرم افزار26 SPSS مورد تحلیل قرار گرفتند. یافته‌ها حاکی از اثربخشی و ماندگاری درمان بر بهزیستی روان‌شناختی(0/05> p)، کمال‌گرایی و بعد خودمدار و دیگرمدار آن (p< 0/05) بودند. ازاین‌رو می‌توان نتیجه گرفت، درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر ارتقای بهزیستی روان‌شناختی و کاهش کمال‌گرایی مادران دارای فرزند نوجوان مؤثر بود و می‌توان از آن در مراکز درمانی و آموزشی بهره برد.