پژوهش حاضر با هدف مدل‌یابی درگیری تحصیلی بر اساس ادراک از محیط کلاس درس و انگیزش تحصیلی با نقش واسطه‌ای خودکارآمدی تحصیلی انجام گرفته است. این پژوهش از نوع همبستگی با مدل‌سازی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری همه دانش‌آموزان دختر و پسر دوره متوسطه دوم شهرستان ملایر بودند. بر اساس جدول مورگان 400 دانش‌آموز با روش نمونه‌گیری تصادفی خوشه‌ای چند مرحله‌ای انتخاب شدند. برای گردآوری اطلاعات از پرسشنامه‌های ادراک از محیط کلاس فراسر (1996)، درگیری تحصیلی ریو (2013)، انگیزش تحصیلی هارتر (1980) و خودکارآمدی تحصیلی مک‌ایلروی و بانتینگ (2002) استفاده شد. تجزیه و تحلیل داده‌ها با نرم‌افزار  SPSS 24 و AMOS23 روش مدل‌سازی معادلات ساختاری انجام شد. نتایج نشان داد که همبستگی میان ادراک از محیط کلاس، انگیزش تحصیلی و خودکارآمدی تحصیلی با درگیری تحصیلی مثبت معنادار است. همچنین خودکارآمدی تحصیلی در رابطه میان ادراک از محیط کلاس درس و انگیزش تحصیلی با درگیری تحصیلی دانش‌آموزان نقش واسطه‌ای دارد. بر اساس یافته‌ها می‌توان گفت که بهبود ادراک از محیط کلاس و انگیزش تحصیلی به افزایش خودکارآمدی تحصیلی و همچنین به ارتقای درگیری تحصیلی کمک می‌کند. یافته‌ها دارای تلویحات کاربردی برای روان‌شناسان تربیتی و مشاوران مدرسه برای مداخله‌های آموزشی–مشاوره‌ای با هدف ارتقای درگیری تحصیلی دانش‌آموزان است.