یکی از مهارتهای مهمی که هر فرد باید در دوران کودکی بیاموزد مهارتهای اجتماعی است. سبک رفتار والدینی با شکل‌گیری مهارتهای اجتماعی و مشکلات رفتاری فرزندان ارتباط دارد. پژوهش حاضر با هدف مطالعه نقش مدیریت شناختی رفتار والدینی در پیش‌بینی مهارتهای اجتماعی و مشکلات رفتاری فرزندان انجام شده است. روش پژوهش توصیفی و از نوع همبستگی پیش‌بین بود. آزمودنیها 194 دانش آموز دختر و پسر مقطع ابتدایی شهر تهران و والدین‌ آنها بودند که به شیوه نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. برای ارزیابی مهارتهای اجتماعی و مشکلات رفتاری فرزندان از مقیاس مهارتهای اجتماعی گرشام و الیوت و برای سنجش نقش عملکرد والدین در مدیریت رفتار فرزندان، از پرسشنامه محقق­‌ساخته مدیریت رفتار والدینی استفاده شد. داده‌های گردآوری شده با ضریب همبستگی چندگانه پیرسون و رگرسیون خطی در نرم­‌افزار SPSS22 تحلیل شدند. یافته‌ها نشان دادند که میان مدیریت شناختی رفتار والدینی و مهارتهای اجتماعی کودکان رابطه مثبت معنادار و با مشکلات رفتاری آنان رابطه منفی معنادار وجود دارد. همچنین، نتایج رگرسیون خطی آشکار کرد که 20% از واریانس مهارتهای اجتماعی کودکان از روی مدیریت رفتار والدین با رویکرد شناختی قابل پیش‌بینی است. بنابراین، پژوهش حاضر نقش مدیریت شناختی رفتار والدین را در مهارتهای اجتماعی و مشکلات رفتاری فرزندان تأیید کرده است.