با توجه به اثرات مخرب پرخاشگری نوجوانان در روند رشد آنها، پژوهش حاضر با هدف بررسی ارتباط کارکرد خانواده، کیفیت روابط میان-­ فردی و وضعیت اجتماعی-اقتصادی با میزان پرخاشگری در دانش‌­آموزان مقطع متوسطه انجام شده است. روش پژوهش توصیفی و از نوع همبستگی بود. شرکت کنندگان 316 نفر از دانش­‌آموزان دبیرستانهای شهر تبریز در نیمسال اول سال تحصیلی 95-1394 بودند که به روش نمونه‌­گیری خوشه‌­ای چند مرحله­‌ای انتخاب شدند و مقیاس چهاربعدی پرخاشگری باس و پری(1992)، پرسشنامه‌­های کارکرد خانواده مک­‌مستر(1983)، کیفیت روابط میان- فردی پیرس و همکاران(1991) و ابزار محقق‌­ساختۀ وضعیت اجتماعی-اقتصادی را تکمیل کردند. داده‌­ها با به­‌کارگیری نرم­‌افزار SPSS-23 تحلیل شدند.  نتایج نشان داد که میان مؤلفه‌­های متغیرهای کارکرد خانواده و روابط میان-فردی و میزان پرخاشگری نوجوانان رابطۀ معنادار وجود دارد و ابعاد کارکرد خانواده و روابط میان- فردی می­‌توانند تغییرات مربوط به میزان پرخاشگری را پیش‌­بینی کنند، اما میان وضعیت اجتماعی- اقتصادی و ابعاد پرخاشگری نوجوانان ارتباط معناداری یافت نشد. از آنجایی که ابعاد کارکرد خانواده و روابط میان-فردی قادر به تبیین میزان پرخاشگری نوجوانان هستند، بنابراین با پرورش و ارتقای این متغیرها می­توان میزان پرخاشگری نوجوانان  را کاهش داد.