این پژوهش با هدف بررسی تأثیر آموزش خودنظم‌دهی بر تعلل‌ورزی و خوش‌بینی تحصیلی دانش‌آموزان تکلیف­‌گریز انجام شده است. روش پژوهش نیمه­‌آزمایشی از نوع پیش‌آزمون - پس‌آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری همۀ دانش‌آموزان پسر تکلیف‌­گریز پایۀ ششم شهر دیلم در سال تحصیلی 1401-1400 بودند. تعداد 30 دانش‌­آموز با روش نمونه‌گیری هدفمند از میان دانش‌آموزان انتخاب و به‌صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند. گروه آزمایش مداخله آموزشی را طی دو ماه و نیم در 8 جلسه 90 دقیقه‌ای دریافت کردند. ابزار‌ مورد استفاده شامل پرسشنامه‌های تعلل‌ورزی سواری(1390)  و خوش‌بینی شانن­‌موران و همکاران( 2013) بود. برای تجزیه و تحلیل داده‌ها از تحلیل کوواریانس چندمتغیری و نرم‌افزار SPSS  نسخه 22 استفاده شد. یافته‌ها نشان دادند که آموزش خودنظم‌دهی سبب کاهش تعلل‌ورزی و افزایش خوش‌بینی تحصیلی می­‌شود (0/001>p). با توجه به یافته‌های پژوهش حاضر می‌توان آموزش خودنظم‌دهی را به مثابه یک روش کارا برای کاهش تعلل‌ورزی و افزایش خوش‌بینی تحصیلی دانش‌آموزان پیشنهاد داد.