خودمختاری و عواطف از مهم‌­ترین مؤلفه‌­های اثرگذار بر کیفیت زندگی و پیشرفت تحصیلی دانش‌­آموزان‌­اند. بر این اساس پژوهش حاضر با هدف شناسایی تأثیر واقعیت­ درمانی گروهی بر رشد خودمختاری و عاطفه مثبت و منفی دانش‌­آموزان پسر انجام شده است. روش این پژوهش از نوع شبه‌­آزمایشی به­‌صورت پیش­‌آزمون- پس‌­آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش شامل همۀ دانش­‌آموزان پسر دوره دوم متوسطه ناحیه 3 شهر اصفهان در سال تحصیلی 98-1397 بود. در مرحله اول 181 نفر به­ شیوه در دسترس از جامعه انتخاب شدند و در مرحله بعد تعداد 30 نفر انتخاب شدند که کمترین نمرات را در پرسشنامه­ خودمختاری به­‌دست آورده بودند و به­‌صورت تصادفی در گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. آزمودنیها پرسشنامه خودمختاری اشتاینبرگ و سیلوربرگ (1986) و پرسشنامه عاطفه مثبت و منفی واتسون و همکاران (1988) را تکمیل کردند. افراد گروه آزمایش در هشت جلسه 90 دقیقه­‌ای آموزش واقعیت­‌درمانی گروهی را دریافت کردند. داده‌­ها با روش آماری کوواریانس مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج پژوهش نشان داد که واقعیت­‌درمانی بر رشد خودمختاری و عاطفه مثبت و منفی دانش­‌آموزان تأثیر معنادار داشته است. این نتایج تلویحات کاربردی و پژوهشی مهمی برای مراکز آموزشی و درمانی و پژوهشگران دارد.